Mijn Boerenverstand zegt: even doorpakken:

Overnight | 18-10-2019 | 16:25

TT: duizenden mensen zijn in Libanon de straat op gegaan om te betogen tegen corruptie en belastingverhogingen. Directe aanleiding is de aangekondigde belasting op WhatsApp en Facebook.

Voordat de tractors de winterstalling in gaan, kunnen wij hier misschien nog even doorgaan?

In Libanon is er kennelijk een grens overschreden. Hier weet de regering alles zodanig subtiel te verhogen dat alles geslikt wordt. Laat ik u er op wijzen: dat de belastingen in Libanon lager zijn.

Natuurgekte in de grensstreek en de rest van het land

Ratio | 18-10-2019 | 07:15

Mijn tweede en derde artikel als vrijspreker auteur gingen in op de leugen van de natuur in Nederland. Ik haal mezelf aan: "Omdat ik van mening ben dat er naast een klimaat leugen ook een natuur leugen is. Die is al wat langer aan de gang. En die dient ook te worden onderkend. De grootschalige beperkingen die in naam van natuur ons worden opgelegd vernietigen veel welvaart en vrijheid." We zien met de stikstof discussie nog eens hoeveel welvaart ons uit de mond wordt gestoten. Het hele land gaat op slot om de leugens van de natura 2000 maakbare natuur. Hoe graag had ik me nu publiekelijk moeten excuseren voor dwaalgedachten in mijn eerdere artikelen!!! Helaas heb ik gelijk gekregen, gelijk gekregen op een niveau dat mijn nachtmerries overstijgt.

HEIDEVELDEN

Natuurbeheertype N07.01 Droge heide. Nederland pleegt agrarische zelfmoord terwijl de Duitsers ons uitlachen. We zijn het beste jongetje uit de klas, ten koste van onze boeren bevolking. De natura 2000 agenda is bizar. Onder meer heidevelden worden beschermd. Heidevelden komen niet oorspronkelijk voor in Nederland. Het zijn de cultuurlandschappen van eeuwen geleden. Om deze cultuur landschappen (dus geen natuurgebieden!!!) te beschermen worden de huidige cultuurlandschappen als schadelijk gekwalificeerd. Althans voor zover het de veehoudersbedrijven betreft. De veehouderslandschappen van het verleden worden beschermd en de veehoudersbedrijven van het heden worden verketterd. De reden is dat de heidevelden door eeuwenlang afplaggen zeer voedselarm zijn geworden. Geen natuur dus maar een cultuurlandschap dat door slecht beheer totaal uitgeput is aan voedingsstoffen voor planten. De ammoniak depositie door omliggende bedrijven zou deze kunstmatig uitgeputte gronden kunnen revitaliseren, maar dat mag juist niet.

ZANDVERSTUIVINGEN

Natuurbeheertype N07.02 Zandverstuiving. Het kan nog gekker. Indien er in het verleden overbegrazing was verdwenen de heidevelden en kwamen de zandverstuivingen. Dit zijn littekens van ecologisch wanbeheer van eeuwen terug die nu met subsidie in stand worden gehouden. Sterker nog, er worden nieuwe zandverstuivingen geschapen (bron). Het lijkt me dat resultaten van ecologisch wanbeheer niet gekoesterd moeten worden. Laat staan dat je nieuwe zandverstuivingen gaat aanleggen.

ANDERE "NATUURTYPEN"

Moerassen en veen gebieden zijn vaak door de mens geschapen. Als de natuur zijn gang mag gaan dan komt een verlandingsproces op gang dat zorgt dat er uiteindelijk bossen ontstaan. Dit natuurlijke proces wordt met subsidie tegen gehouden. Het zijn wederom de littekens van grootschalig menselijk ingrijpen in het verleden die gekoesterd worden door de natuurbeheerders. Zo is het nationaal park de Weerribben en de Wieden een gevolg van veenwinning. Het ene deel is een meer dat ontstaan is door te gretig en te breed het veen af te graven. Bij het andere gebied heeft men bredere stroken land over gelaten. Om het natuurlijke verlandingsproces tegen te gaan worden subsidies van 864 euro per hectare verstrekt. Dit geeft aan hoe grootschalig door mensen moet worden ingegrepen om deze "natuur" in stand te houden. Er zijn nog andere "natuurtypen", maar die sla ik voor de leesbaarheid van dit artikel over.

CONCLUSIE

De zoektocht naar "natuurgebieden" in Nederland heeft het creatiefste in de politici en de ambtenaren naar boven gehaald. Resultaten van ecologisch wanbeheer uit het verleden worden thans gekoesterd. Dat dit weinig met natuur te maken heeft doet er niet toe. Dat we natuurlijke verlandingsprocessen tegen gaan bij de moerassen en het veen, dat we zelfs met subsidie bossen doen verdwijnen om nieuwe zandverstuivingen te maken, daar kan ik met mijn verstand niet bij. Dat we vervolgens het hele land op slot zetten om deze dwaalgedachtes in stand te houden, het is te bizar voor woorden. Dat er dan planten en diersoorten uit ons land verdwijnen, so be it. Die planten en dieren hoorden hier niet thuis of zouden door natuurlijke verlandingsprocessen toch verdwijnen. Natuur is dynamisch. Natuurbeheer is te vaak een andere term om met subsidie natuurlijke processen tegen te gaan.

Hub spreekt: Zwarte Donderdag, 18 oktober 2007

Vrijspreker | 18-10-2019 | 01:00

Het verdrag van Lissabon werd op 13 december 2007 getekend. De vergadering die de laatste rimpels glad streek was op 18 en 19 oktober 2007. Italië kreeg een extra euro parlementariër, de spelling van de euro in het cyrillisch werd veranderd, en nog wat andere details. Vandaar dat gesteld kan worden dat 18 oktober een zwarte dag in de geschiedenis van Europa is. Hub schreef in 2007 het volgende artikel:

De dag waarop Jan Peter Balkenende de Nederlandse soevereiniteit verkwanselde.

Op 18 oktober is in Lissabon een vergadering van de EU-opperhoofden waarop zij hun afzonderlijke landen uitleveren en ondergeschikt maken aan de superstaat “Europese Unie” door de Hernoemde Grondwet goed te keuren.   Lees meer

De overheid uitgelegd

Pcrs | 17-10-2019 | 09:00

Lincoln spreekt

Ratio | 17-10-2019 | 01:00

Ik weet het, niet iedereen is een bewonderaar van Lincoln. Toch tot en met april iedere 4 weken een uitspraak van hem op Vrijspreker.

Thorium Road Map voor Nederland

Seneca | 16-10-2019 | 11:00

DNB goudvoorraad als basis na de ineenstorting

Seneca | 16-10-2019 | 09:00

In een artikel van De Nederlandse Bank (DN😎 kwam men met de mededeling dat 'wanneer het systeem instort, de goudvoorraad als basis kan fungeren voor de nieuwe opbouw'. Het financiële einde lijkt nabij als zelfs de fiatgeldbankiers toegeven dat een monetaire reset onontkoombaar is en er daarna een goudstandaard komt.  Lees meer

De keuze van de boeren

Ratio | 16-10-2019 | 01:00

Genieten:

Overnight | 15-10-2019 | 15:40

Provincies schrappen (stikstof)regels onder druk van boze boeren.

Overnight | 15-10-2019 | 10:37

[caption id="attachment_330551" align="aligncenter" width="696"] DCFC0029.JPG[/caption]

Blij voor de boeren en blij dat er weer wat onzinnige regels geschrapt worden. Kunnen we als belasting betalers die tractoren ook even een weekje lenen?

Lawaai van godshuizen

Hugo J. van Reijen | 15-10-2019 | 07:40

Toen ik nog in Amsterdam woonde, stoorde mij op een zondagochtend het enorme lawaai van de katholieke kerk in de Brachthuijzerstraat. Ik belde de kerk op en vroeg de dienstdoende pastoor of het wat minder kon. De pastoor scheen niet te begrijpen waar ik het over had en ik gaf mijn poging op.  Lees meer

De wet van behoud van waanzin

Pcrs | 14-10-2019 | 07:00

Vrijspreker: U beweerde al eerder dat als een individu een bepaalde emotie niet voelt, dat de mensen om hem heen deze emotie des te meer voelen.

Opperdienaar: Inderdaad. Een voorbeeld dat veel mensen direct begrijpen is als iemand dronken op de rand van een hoog gebouw danst. De mensen om hem heen zullen de angst voelen die de dronken danser niet voelt. De wet van behoud van angst. Of de film waarbij de nietsvermoedende dame in de douche stapt waar de kijker van weet dat er een moordenaar met een mes in zit.  Lees meer

Vrijheid Radio Week 41

Pcrs | 13-10-2019 | 12:16

Luister Vrijheidradio via:  Lees meer

Ingezonden: Commerciële banken scheppen geen geld

Vrijspreker | 13-10-2019 | 11:56

Leo heeft het volgende stuk ingezonden. Bent u het met hem eens of niet? Waar zit de mogelijke denkfout? Of is er geen denkfout en heeft Leo gelijk? Leo: Maar al te vaak zie je video’s op YouTube of zelfs bij de NPO (Google: geldcreatie - Radar) waar gesteld wordt dat commerciële banken het geld uit het niets kunnen genereren. Hoe doen ze dat? Men stelt dat iemand bij de bank komt om geld te lenen. Als de bank akkoord gaat, zet de bank het links op zijn balans als vordering op de lener en boekt het rechts op de bankrekening van de lener.

Voila. Geld uit het niets getoverd. Ja, dank je de koekoek. Zo kan ik ook geld uit het niets toveren. Een kennis van me vraagt of ik hem een miljoen wil lenen. Het is een aardige vent, dus vooruit. We maken een overeenkomst, waarin dit vast gelegd wordt. Beide leners verkeren in de veronderstelling dat ze over het geld kunnen beschikken. Maar wat als ze het geld daadwerkelijk wil opnemen? Ik heb geen miljoen, dus heb ik een probleem. De bank heeft het miljoen ogenschijnlijk wel, maar heeft ook een probleem. In feite hebben we het zelfde probleem.

Hoe is dit op te lossen. Als ik iemand vind die zo gek is om mij een miljoen te lenen, kan ik het aan die kennis geven. Dat is precies wat de bank doet. De bank gaat dat geld van een ander aantrekken om het gat te vullen.  Dus in feite functioneert de bank als een platform waar geld van iemand die het nu niet nodig heeft, gematcht wordt met iemand die het kan gebruiken. De bank screent de lener op kredietwaardigheid en vraagt bovendien onderpand. De inlegger heeft daardoor vertrouwen in die bank. Bovendien krijgt hij er een rentevergoeding voor. Waarschijnlijk doet hij deze zaak liever via de bank dan dat hij het rechtstreeks doet.

Een bijkomend voordeel is dat de lener het geld voor een langere termijn nodig heeft en de inlegger het mogelijk op een korte termijn weer op kan nemen. Een en ander is te zien op de bankbalans. Links het geld dat ze uitgeleend hebben, alsmede reserves, beleggingen, etc. Rechts het eigen kapitaal plus het geld dat ze aangetrokken hebben. Dat geld komt van particulieren, bedrijven, overheidsinstellingen, de centrale bank, etc. Van wie het precies komt is voor de discussie niet belangrijk. Het is en blijft geld van anderen.

Maar waar komt nu het misverstand vandaan dat banken geld kunnen scheppen. Dat hangt samen met de definitie van “geld scheppen”. Ieder normaal mens verstaat daar onder: gratis geld maken. Echter economen verstaan er onder het aangaan van een schuldrelatie. Dat is een fundamenteel verschil. In mijn ogen zou men absoluut niet van geldscheppende instellingen mogen spreken.

Wat ligt er echter aan ten grondslag. Dat is het volgende. De bank leent geld aan jou en dat geld wordt vervolgens besteed. De verkoper van dat goed of dienst krijgt het geld op zijn rekening bij die zelfde bank en de cirkel is rond. De bankbalans klopt weer. Wat is echter het geval. De ontvanger van het geld heeft in feite de aankoop van de lener via de bank gefinancierd.

Als er een paar banken zijn dan zal de funding van die banken min of meer automatisch gaan, maar dat hoeft helemaal niet. Als het vertrouwen van een van de banken weg is en de mensen hun geld opnemen, heeft die bank geen funding meer en is de bank min of meer failliet. Dit was het geval bij de DSB bank. Die bank hoeft niet per se failliet te zijn, want de leners moeten nog altijd het geld terug betalen, maar de bank kan niet meer functioneren.

Verder zou het geld ook naar een buitenlandse bank kunnen gaan of wat nu dreigt dat de mensen het in contanten in de kluis leggen. Met de functie van de banken is niks mis. De mensen moeten zich echter bewust zijn, dat hun geld gebruikt wordt om het aan anderen uit te lenen. Dit bewustzijn ontbreekt over het algemeen. Daarom wordt er te weinig gekeken of de bank wel safe is. Met andere woorden of de bank je geld ten alle tijden kan terug betalen.

Mocht er nu een bank komen die zich uitsluitend met betalingsverkeer bezig houdt, dan heeft dit tot gevolg dat je kosten zal moeten betalen voor deze handelingen. Maar het  grote probleem voor de maatschappij zal zijn, dan kredietverlening flink zal krimpen en dat de rente op leningen aanzienlijk zal stijgen. De economie als geheel zal daar knap last van hebben.

Het zijn de centrale banken die wel geld uit niks kunnen genereren. Maar dat zijn een ander soort banken en staat hier nu niet ter discussie.

Ingezonden door Leo

Zelf een stuk insturen: mail naar info@vrijspreker.nl

Prins gemaal Bernard en de fiets

Vrijspreker | 13-10-2019 | 10:00

Advies van John Quincy Adams aan de Verenigde Staten (1821)

Ratio | 12-10-2019 | 19:29

longread alert, drieduizend woorden.

On July 4, 1821, Secretary of State John Quincy Adams delivered an historic address on U.S. foreign policy. After reading the full text of the Declaration of Independence, he continued:

It is not, let me repeat, fellow citizens, it is not the long enumeration of intolerable wrongs concentrated in this declaration; it is not the melancholy catalogue of alternate oppression and entreaty, of reciprocated indignity and remonstrance, upon which, in the celebration of this anniversary, your memory delights to dwell.

Nor is it yet that the justice of your cause was vindicated by the God of battles; that in a conflict of seven years, the history of the war by which you maintained that declaration, became the history of the civilized, world; that the unanimous voice of enlightened Europe and the verdict of an after age have sanctioned your assumption of sovereign power, and that the name of your Washington is enrolled upon the records of time, first in the glorious line of heroic virtue.

It is not that the monarch himself, who had been your oppressor, was compelled to recognize you as a sovereign and independent people, and that the nation, whose feelings of fraternity for you had slumbered in the lap of pride, was awakened in the arms of humiliation to your equal and no longer contested rights.

The primary purpose of this declaration, the proclamation to the world of the causes of our revolution, is “with the years beyond the flood.” It is of no more interest to us than the chastity of Lucretia, or the apple on the head of the child of Tell. Little less than 40 years have revolved since the struggle for independence was closed; another generation has arisen; and in the assembly of nations our republic is already a matron of mature age. The cause of your independence is no longer upon trial. The final sentence upon it has long since been passed upon earth and ratified in heaven.

The interest, which in this paper has survived the occasion upon which it was issued; the interest which is of every age and every clime; the interest which quickens with the lapse of years, spreads as it grows old, and brightens as it recedes, is in the principles which it proclaims. It was the first solemn declaration by a nation of the only legitimate foundation of civil government. It was the corner stone of a new fabric, destined to cover the surface of the globe. It demolished at a stroke the lawfulness of all governments founded upon conquest. It swept away all the rubbish of accumulated centuries of servitude. It announced in practical form to the world the transcendent truth of the unalienable sovereignty of the people. It proved that the social compact was no figment of the imagination; but a real, solid, and sacred bond of the social union.

From the day of this declaration, the people of North America were no longer the fragment of a distant empire, imploring justice and mercy from an inexorable master in another hemisphere. They were no longer children appealing in vain to the sympathies of a heartless mother; no longer subjects leaning upon the shattered columns of royal promises, and invoking the faith of parchment to secure their rights. They were a nation, asserting as of right, and maintaining by war, its own existence. A nation was born in a day.

“How many ages hence shall this their lofty scene be acted o’er in states unborn, and accents yet unknown?”

It will be acted o’er, fellow citizens, but it can never be repeated. It stands, and must forever stand alone, a beacon on the summit of the mountain, to which all the inhabitants of the earth may turn their eyes for a genial and saving light, till time shall be lost in eternity, and this globe itself dissolve, nor leave a wreck behind. It stands forever, a light of admonition to the rulers of men; a light of salvation and redemption to the oppressed.

So long as this planet shall be inhabited by human beings, so long as man shall be of social nature, so long as government shall be necessary to the great moral purposes of society, and so long as it shall be abused to the purposes of oppression, so long shall this declaration hold out to the sovereign and to the subject the extent and the boundaries of their respective rights and duties; founded in the laws of nature and of nature’s God.

Five and forty years have passed away since this Declaration was issued by our fathers; and here are we, fellow citizens, assembled in the full enjoyment of its fruits, to bless the Author of our being for the bounties of his providence, in casting our lot in this favored land; to remember with effusions of gratitude the sages who put forth, and the heroes who bled for the establishment of this Declaration; and, by the communion of soul in the reperusal and hearing of this instrument, to renew the genuine Holy Alliance of its principles, to recognize them as eternal truths, and to pledge ourselves and bind our posterity to a faithful and undeviating adherence to them.

Fellow citizens, our fathers have been faithful to them before us. When the little band of their Delegates, “with a firm reliance on the protection of Divine Providence, for the support of this declaration, mutually pledged to each other their lives, their fortunes, and their sacred honor,” from every dwelling, street, and square of your populous cities, it was re-echoed with shouts of joy and gratulation! And if the silent language of the heart could have been heard, every hill upon the surface of this continent which had been trodden by the foot of civilized man, every valley in which the toil of your fathers had opened a paradise upon the wild, would have rung, with one accordant voice, louder than the thunders, sweeter than the harmonies of the heavens, with the solemn and responsive words, “We swear.”

The pledge has been redeemed. Through six years of devastating but heroic war, through nearly 40 years of more heroic peace, the principles of this declaration have been supported by the toils, by the vigils, by the blood of your fathers and of yourselves. The conflict of war had begun with fearful odds of apparent human power on the side of the oppressor. He wielded at will the collective force of the mightiest nation in Europe. He with more than poetic truth asserted the dominion of the waves.

The power, to whose unjust usurpation your fathers hurled the gauntlet of defiance, baffled and vanquished by them, has even since, stripped of all the energies of this continent, been found adequate to give the law to its own quarter of the globe, and to mould the destinies of the European world. It was with a sling and a stone, that your fathers went forth to encounter the massive vigor of this Goliath. They slung the heaven-directed stone, and “With heaviest sound, the giant monster fell.”

Amid the shouts of victory your cause soon found friends and allies in the rivals of your enemies. France recognized your independence as existing in fact, and made common cause with you for its support. Spain and the Netherlands, without adopting your principles, successively flung their weight into your scale. …

The Declaration of Independence pronounced the irrevocable decree of political separation, between the United States and their people on the one part, and the British king, government, and nation on the other. It proclaimed the first principles on which civil government is founded, and derived from them the justification before earth and heaven of this act of sovereignty. But it left the people of this union, collective and individual, without organized government. In contemplating this state of things, one of the profoundest of British statesmen, in an ecstasy of astonishment exclaimed, “Anarchy is found tolerable!’ But there was no anarchy.

From the day of the Declaration, the people of the North American union, and of its constituent states, were associated bodies of civilized men and christians, in a state of nature, but not of anarchy. They were bound by the laws of God, which they all, and by the laws of the gospel, which they nearly all, acknowledged as the rules of their conduct. They were bound by the principles which they themselves had proclaimed in the declaration. They were bound by all those tender and endearing sympathies, the absence of which, in the British government and nation, towards them, was the primary cause of the distressing conflict in which they had been precipitated by the headlong rashness and unfeeling insolence of their oppressors. They were bound by all the beneficent laws and institutions, which their forefathers had brought with them from their mother country, not as servitudes but as rights. They were bound by habits of hardy industry, by frugal and hospitable manners, by the general sentiments of social equality, by pure and virtuous morals; and lastly they were bound by the grappling-hooks of common suffering under the scourge of oppression. Where then, among such a people, were the materials for anarchy! Had there been among them no other law, they would have been a law unto themselves.

They had before them in their new position, besides the maintenance of the independence which they had declared, three great objects to attain; the first, to cement and prepare for perpetuity their common union and that of their posterity; the second, to erect and organize civil and municipal governments in their respective states: and the third, to form connections of friendship and of commerce with foreign nations.

For all these objects, the same Congress which issued the Declaration, and at the same time with it, had provided. They recommended to the several states to form civil governments for themselves; with guarded and cautious deliberation they matured a confederation for the whole Union; and they prepared treaties of commerce, to be offered to the principal maritime nations of the world.

All these objects were in a great degree accomplished amid the din of arms, and while every quarter of our country was ransacked by the fury of invasion. The states organized their governments, all in republican forms, all on the principles of the Declaration. The confederation was unanimously accepted by the thirteen states: and treaties of commerce were concluded with France and the Netherlands, in which, for the first time, the same just and magnanimous principles, consigned in the Declaration of Independence, were, so far as they could be applicable to the intercourse between nation and nation, solemnly recognized.

When experience had proved that the confederation was not adequate to the national purposes of the country, the people of the United States, without tumult, without violence, by their delegates all chosen upon principles of equal right, formed a more perfect union, by the establishment of the federal constitution.

This has already passed the ordeal of one human generation. In all the changes of men and of parties through which it has passed, it has been administered on the same fundamental principles. Our manners, our habits, our feelings, are all republican; and if our principles had been, when first proclaimed, doubtful to the ear of reason or the sense of humanity, they would have been reconciled to our understanding and endeared to our hearts by their practical operation.

In the progress of 40 years since the acknowledgment of our independence, we have gone through many modifications of internal government, and through all the vicissitudes of peace and war, with other mighty nations. But never, never for a moment have the great principles, consecrated by the Declaration of this day, been renounced or abandoned.

And now, friends and countrymen, if the wise and learned philosophers of the older world, the first observers of mutation and aberration, the discoverers of maddening ether and invisible planets, the inventors of Congreve rockets and shrapnel shells, should find their hearts disposed to inquire, what has America done for the benefit of mankind?

Let our answer be this–America, with the same voice which spoke herself into existence as a nation, proclaimed to mankind the inextinguishable rights of human nature, and the only lawful foundations of government. America, in the assembly of nations, since her admission among them, has invariably, though often fruitlessly, held forth to them the hand of honest friendship, of equal freedom, of generous reciprocity. She has uniformly spoken among them, though often to heedless and often to disdainful ears, the language of equal liberty, equal justice, and equal rights. She has, in the lapse of nearly half a century, without a single exception, respected the independence of other nations, while asserting and maintaining her own. She has abstained from interference in the concerns of others, even when the conflict has been for principles to which she clings, as to the last vital drop that visits the heart. She has seen that probably for centuries to come, all the contests of that Aceldama, the European World, will be contests between inveterate power, and emerging right.

Wherever the standard of freedom and independence has been or shall be unfurled, there will her heart, her benedictions and her prayers be. But she goes not abroad in search of monsters to destroy. She is the well-wisher to the freedom and independence of all. She is the champion and vindicator only of her own. She will recommend the general cause, by the countenance of her voice, and the benignant sympathy of her example.

She well knows that by once enlisting under other banners than her own, were they even the banners of foreign independence, she would involve herself, beyond the power of extrication, in all the wars of interest and intrigue, of individual avarice, envy, and ambition, which assume the colors and usurp the standard of freedom. The fundamental maxims of her policy would insensibly change from liberty to force. The frontlet upon her brows would no longer beam with the ineffable splendor of freedom and independence; but in its stead would soon be substituted an imperial diadem, flashing in false and tarnished lustre the murky radiance of dominion and power. She might become the dictatress of the world: she would be no longer the ruler of her own spirit.

Stand forth, ye champions of Britannia, ruler of the waves! Stand forth, ye chivalrous knights of chartered liberties and the rotten borough! Enter the lists, ye, boasters of inventive genius! Ye mighty masters of the palette and the brush! Ye improvers upon the sculpture of the Elgin marbles! Ye spawners of fustian romance and lascivious lyrics!

Come, and inquire what has America done for the benefit of mankind! In the half century which has elapsed since the declaration of American independence, what have you done for the benefit of mankind? When Themistocles was sarcastically asked by some great musical genius of his age whether he knew how to play upon the lute, he answered, No! but he knew how to make a great city of a small one.

We shall not contend with you for the prize of music, painting, or sculpture. We shall not disturb the ecstatic trances of your chemists, nor call from the heavens the ardent gaze of your astronomers. We will not ask you who was the last president of your Royal Academy. We will not inquire by whose mechanical combinations it was, that your steamboats stem the currents of your rivers, and vanquish the opposition of the winds themselves upon your seas. We will not name the inventor of the cotton-gin, for we fear that you would ask us the meaning of the word, and pronounce it a provincial barbarism. We will not name to you him, whose graver defies the imitation of forgery, and saves the labor of your executioner, by taking from your greatest geniuses of robbery the power of committing the crime. He is now among yourselves; and since your philosophers have permitted him to prove to them the compressibility of water, you may perhaps claim him for your own. Would you soar to fame upon a rocket, or burst into glory from a shell? We shall leave you to inquire of your naval heroes their opinion of the steam-battery and the torpedo.

It is not by the contrivance of agents of destruction, that America wishes to commend her inventive genius to the admiration or the gratitude of after times; nor is it even by the detection of the secrets or the composition of new modifications of physical nature.

Excudent alii spirantia mollius aera.” Nor even is her purpose the glory of Roman ambition; nor “tu regere imperio populosa” her memento to her sons.

Her glory is not dominion, but liberty. Her march is the march of mind. She has a spear and a shield; but the motto upon her shield is Freedom, Independence, Peace. This has been her declaration: this has been, as far as her necessary intercourse with the rest of mankind would permit, her practice.

My countrymen, fellow-citizens, and friends; could that Spirit, which dictated the Declaration we have this day read, that Spirit, which “prefers before all temples the upright heart and pure,” at this moment descend from his habitation in the skies, and within this hall, in language audible to mortal ears, address each one of us, here assembled, our beloved country, Britannia ruler of the waves, and every individual among the sceptred lords of humankind; his words would be, “Go thou and do likewise!”

John Quincy Adams (1767-1848) was the sixth president of the United States (1825-1829).

overgenomen van theamericanconservative

Verplichte vaccinatie

Ratio | 12-10-2019 | 18:08

Het kabinet stelt een onderzoek in naar de mogelijkheid om de vaccinatie van kinderen als voorwaarde te stellen voor toegang tot de kinderopvang. Tegelijkertijd treft het ministerie van Sociale Zaken voorbereidingen om tot verplichte inenting over te gaan. "Het kabinet wil voorbereid zijn op de mogelijkheid dat we onder de kritische ondergrens zakken", schrijft het kabinet in een reactie op het rapport van de Commissie Verweij. De commissie adviseerde voor de zomer in een rapport voor een inentingsplicht wanneer de vaccinatiegraad door de kritieke grens zakt. Aldus nu.nl

Naast gedwongen vaccinatie is er het probleem van gedwongen sterilisatie

Er zijn bepaalde grenzen. Vaccinaties voorkomen dat kinderen ziek worden. Er zijn echter vele tientallen zwakzinnige en verslaafde vrouwen die kinderen krijgen. Er sterven 50 kinderen of meer per jaar door mishandeling. Dit leed is deels te voorkomen. Er zijn mensen die naast verplichte vaccinatie strijden voor verplichte anticonceptie:

Hele uitzending alhier. Dit was tot 1975 de gewoonste zaak in Zweden waar in totaal door de sociaal democratische overheid (en dus niet door nazi's of rechts extremisten) 63 duizend Zweden gedwongen zijn gesteriliseerd. En tot 2012 werden transseksuelen gesteriliseerd. bron. Ook andere Scandinavische landen maakten zich hieraan schuldig.

Nu is gedwongen sterilisatie niet hetzelfde als gedwongen vaccinatie. Het zijn echter loten aan dezelfde stam. Het is het met dwang - onder aanroepen van het algemeen belang - ingrijpen in de lichamelijke integriteit van mensen. Met de beste intenties worden uiteindelijk grootse misdaden goedgepraat.

Naast gedwongen vaccinatie is er het vraagstuk van dwangmatige opname in GGZ inrichtingen:

Het is mijn mening dat dwang zowel met betrekking tot vaccinaties als met betrekking tot kinderen krijgen in principe uit den boze is. Ik kan hier naïef zijn. Als ik die lijn doortrek dan is ook dwangverpleging van psychiatrische patiënten uit den boze. Momenteel kunnen mensen die aan bepaalde voorwaarden voldoen dwangmatig worden verpleegd, ook al hebben ze nog geen agressie gepleegd.

Als je naar de cijfers van dwangverpleging kijkt zie je dat er letterlijk tienduizenden mensen per jaar dwangverpleging ondergaan (bron) (helaas beschik ik niet over recentere cijfers):

Conclusie:

Zowel het ontspoorde Zweedse gedwongen sterilisatie verleden als het huidige Nederlandse aantal dwangverplegingen geeft te denken. De combinatie van gedwongen gezondheidszorg en overheid is een situatie waar men enorm moet oppassen. Gedwongen vaccinaties, liever niet.

Nobelprijs voor de vrede naar Ethiopië

Overnight | 11-10-2019 | 12:30

Goed nieuws voor onze asielzoekers uit Ethiopië en Eritrea…..
Flibje
Tips voor Flibje? Mail ze naar info@vrijspreker.nl